wykładać


wykładać
Wyłożyć coś na patelnię, jak na patelni zob. patelnia 2.
Wyłożyć karty na stół zob. karta 6.
Wyłożyć pieniądze na stół zob. stół 6.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • wykładać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wykładaćam, wykładaća, wykładaćają, wykładaćany {{/stl 8}}– wyłożyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, wykładaćżę, wykładaćży, wykładaćżony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wykładać — ndk I, wykładaćam, wykładaćasz, wykładaćają, wykładaćaj, wykładaćał, wykładaćany 1. forma ndk czas. wyłożyć (p.) 2. «mieć wykłady; uczyć, nauczać (zwykle na wyższej uczelni)» Wykładać na politechnice, na uniwersytecie. Wykładać literaturę,… …   Słownik języka polskiego

  • kłaść – położyć [wykładać – wyłożyć, rzucać – rzucić] karty na stół — {{/stl 13}}{{stl 33}} stawiać sprawę jasno, otwarcie; szczerze mówić o czymś {{/stl 33}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyłożyć — dk VIb, wyłożyćżę, wyłożyćżysz, wyłożyćłóż, wyłożyćżył, wyłożyćżony wykładać ndk I, wyłożyćam, wyłożyćasz, wyłożyćają, wyłożyćaj, wyłożyćał, wyłożyćany 1. «wydobyć coś skądś i ułożyć, umieścić gdzieś, zwykle na widocznym miejscu» Wyłożyć rzeczy z …   Słownik języka polskiego

  • algebra — ż IV, CMs. algebrabrze, blm «dział matematyki będący początkowo teorią rozwiązywania równań posługującą się symboliką literową, obecnie także mający za przedmiot badań abstrakcyjne twory, takie jak grupy, pierścienie, ciała, struktury i in.»… …   Słownik języka polskiego

  • betonować — ndk IV, betonowaćnuję, betonowaćnujesz, betonowaćnuj, betonowaćował, betonowaćowany «wykładać coś masą betonową» Betonować strop, przejście …   Słownik języka polskiego

  • brukować — ndk IV, brukowaćkuję, brukowaćkujesz, brukowaćkuj, brukowaćował, brukowaćowany «pokrywać, wykładać brukiem» Brukować drogę, ulicę, podwórze. Brukowany dziedziniec …   Słownik języka polskiego

  • ciekawie — ciekawieej 1. «z ciekawością, zaciekawieniem, zainteresowaniem» Przypatrywać się, rozglądać się ciekawie. Słuchać czegoś ciekawie. Tak ucho natężam ciekawie, że słyszałbym głos z Litwy. (Mickiewicz) 2. «interesująco, zajmująco» Mówić, opowiadać,… …   Słownik języka polskiego

  • cywilistyka — ż III, CMs. cywilistykayce, blm «nauka prawa cywilnego» Wykładać cywilistykę …   Słownik języka polskiego

  • dostępnie — dostępnieej przysłów. od dostępny (tylko w zn. 1 i 3) a) w zn. 1: Schronisko dostępnie położone. b) w zn. 3: Opowiadać, wykładać coś dostępnie …   Słownik języka polskiego